تلخم آری اصل من از خاک بلخ و خون چنگیزست
عاشقم! تقدیر من همچون سرشتم گرم و خونریزست
گرچه ایرانی ست تقویم تنم، تاریخ ِ روح من
همچنان بیگانه با میراث ِ نوشروان و پرویزست
خون من با خاکتان آمیخته ست ای نابرادرها
خون، فلک فرهنگ و جنگ آهنگ، امّا خاک ِ قرقیزست
ای به نام دین ستم بر دودمان ِ آسمان کرده
کفر و دین پرورده، بنگر، از تو ریش و از فلک تیزست
موبد ِ اهریمن ِ پتیاره، زین پس تا جهان باقی ست
نام تو دروازۀ دوزخ نشان ِ اهرمن خیزست
من ترا پروردم و در دوزخ افکندم سگ ِ ابلیس
تا بدانی رستم دستان کدامین فتنه انگیزست!
حیدرم، یعنی بلا را زآسمان آورده ام با خود
یوسف زهرا، تموچینم، بهارم نیز پاییزست
گر هزاران بار برگردانـَدَم خورشید، می جنگم
استخوانها در تنم دشنه ست و رگها تشنه مهمیزست
نک زمین و آسمان همراه با من تیغ ِ کین بر کف
در کمین زاهدان ِ دین فروش ِِ لقمه پرهیزست
